Tezeo- la Heroo/ Theseu - o Herói;;;

En la malluma , longa labirinto
kien sin metis la hero´de l´fablo,
kiu per lerta kaj sukcesa sprinto
la minotaŭron venkis kun kapablo...
de tiu fablo, jen mi, admirinto,
kiam infane legis ĝin ĉe tablo...
kaj mi imagis min l´ aventurinto,
dum ĉe la korto kuris sur la sablo
ĉi historion legis mi ĝis fino,
kiam , knabo, sen ploro, kaj sen veo,
kaj kvazaŭ pro kapricoj, la Destino
kaŝas al mi sekreton de l´ pasinto:
antaŭe , enkarniĝis mi - Tezeo,
Tezeo - la Hero´de l´ labirinto!...

Theseu - o Herói/Tezeo - la Heroo.

No labirinto tredo e complicado,
em que o herói da fábula se meteu,
eu fico perguntando, admirado,
se o herói não teria sido eu.
São tantas as intrigas do meu fado,
de tudo que já sei e aconteceu,
que chego a contestar num forte brado:
"Seu nome era Manoel e não Theseu!..."
Quando li essa história, era menino,
fico pensando até se não fui eu,
numa engenhosa trama do Destino?
Afirmando com certeza, nunca minto:
que noutra encarnação era Theseu!...
"-Sim!...Fui Theseu - o herói do labirinto!..."
01/06/2009

La Doloro/A Dor

Tradukis Dokito en 1996
Ne estus la dolor´en mia brusto,
Kaj seniluziiĝoj de l´animo,
Vivadus mi trankvila kun bongusto,
El Poezi´ĝuante kaj el rimo...
Sed tristas suferadi pro maljusto,
Tagnokte petegante al Senlimo,
Ke Li protektu nin kontraŭ la krimo,
Tortur´kaj fera lito de Prokusto...
Kial en mondo trista sencelulo,
Suferas mi kaj kvazaŭ perfidulo,
Ĉu mi, de patro filo forgesita?...
Kial mi ŝipas mare, sen gvidulo,
En la furoraj ondoj envolvita?
Dio, kion rezervas la futuro?!...

A Dor/La Doloro...

poema originalmente escrito em português
Não fora a dor que mora no meu peito,
Desilusões que sinto dentro d´alma,
Eu viveria agora satisfeito,
Do gozo recebendo a doce palma.
Mas é triste o sofrer na noite incalma,
Gemendo só, de dor, no estranho leito
da ironia, vendo o ideal desfeito,
E os belos sonhos que nutria nalma;
Por que no mundo triste e foragido,
Vivo a sofrer as dores de um perjuro?
Serei, do Pai, um filho esquecido?
Por que navego em náu sen palinuro,
No pélago das ondas envolvido?
Oh! meu Deus,que será do meu futuro?

Kruela Tempo/Tempo Cruel

En tiu longa tempo de vivado,
Mi, vere, sentas mankon de kareso...
Virinoj jam sennombraj, en forgeso,
Aliajn mi memoras kun saŭdado...

Ili estis simbolo de Amikeco,
Vivantaj dum la ama serenado,
Kaj ilin mi celebris per kantado,
en kiu mi parolis pri soleco.

Kie sin trovas nun la belulinoj?
Tiuj kiujn mi konis tiam, junaj,
Sed nun jam fariĝas oldulinoj?

Ĉu blankaj, nigraj aŭ ĉu brunaj,
Ĉiu el ili havis la destinon,
Al ĉiuj rezervita ĉe la fino!...

Tradukis Dokito
21/05/2006

Tempo Cruel/Kruela Tempo

Há muito tempo, desde a mocidade,
venho sofrendo falta de carinho...
Mulheres que cruzaram o meu caminho,
de algumas me recordo com saudade...

Eram, talvez, o símbolo da amizade,
Regada em serenatas pelo vinho,
Conquanto me sentisse tão sozinho,
Andava à busca da felicidade.

Onde se encontram, agora, tais beldades
Aquelas que conheci na juventude,
Não importando a cor ou qualidade?!...

O Tempo, tão cruel e desumano,
Diante dele não há quem não se mude
Marcando a todos como um vil tirano!...

Originalo de Dokito
9/o6/2006

La Nova Jaro/O Novo Ano

La Nova Jaro venas tre proksime,
Ni sentas Jam nun ĝian varman flaron...
Okazus io stranga se ni time,
Rapide fuĝus de La Nova Jaro?!...

Okazus kio se ni serĉus paron,
Por nia soluleco ...ĝi senlime,
Postulas nian fratan solidaron
Kaj helpon por La korpo kaj anime!...

La Nova Jaro, en ĉi tag` alvenas,
Do, estus bone se ni firme tenas
Pioĉon de La Fido kaj de l´Amo...

Ho dankon , Dio, pro La Nova Jaro,
Ke ĝi fortigu nin per sia flaro,
Ke ĝi varmigu nin per sia flamo!..
Muritiba, 28/12/2008